Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Τὰ ἔργα τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως. Τὸ ἀδύνατον τῆς σωτηρίας τῶν αἱρετικῶν καί ἀλλοθρήσκων, ἔστω καὶ ἂν ἔχουν καλὰ ἔργα.




Ὁ Παντεπόπτης Κυριός μας Ἰησοῦς Χριστός
ξζει στ σημεο ατ ν ναφρουμε να θαυμσιο κεμενο το γου πισκπου τν Ρσσων γνατου Μπριστσιαννωφ, γι ν δομε ποι εναι στν πραγματικτητα τ ργα τς πστεως κα γιατ εναι δνατη σωτηρα τν αρετικν κα λλοθρήσκων, παρ τ γεγονς, τι μπορε ν χουν καλ ργα.

Εναι να ρτημα, πο πασχολε πολλος χριστιανος πο δν εναι στερεωμνοι στν ρθδοξη Πστι κα πηρεζονται π τ "λογικ πιχερημα" το διαβλου, τι τχα εναι ντθετο στν "κοιν ντληψι" κα προσκροει στν εσπλαχνα το Θεοῦ, τ τι θ πωλεσθον σοι χουν μν καλ ργα λλ δν εναι ρθδοξοι Χριστιανο.

Τ ρτημα εναι διατερα πκαιρο, γιατ ποτελε κα τ θεωρητικ πβαθρο τς αρσεως το Οκουμενισμο....

«Παρουσιζω τρα τν ρτησ σας:

Διατ δν δνανται ο εδωλολτρες, λλθρησκοι κα πιστοι Μωαμεθανοί κα ο λεγμενοι αρετικο ν σωθον;

Γρφετε τι ἀνμεσ τους πρχουν πολλο καλο νθρωποι. Ἐὰν στλναμε στν πλεια τσο καλος νθρπους ατ θ ταν νντιο στ λεος το Θεο...να! Πργματι μι ττοια σκψι εναι νντια στν κοιν ντληψι. Ο αρετικο ν τοτοις δν εναι λιγτερο χριστιανο. Θεωρντας τν αυτν σας σωσμνον κα τ μλη μις διαφορετικς πστεως ν εναι στν πλεια ατ εναι παραφροσνη κα κρα περοψα.»

«Θ προσπαθσω ν παντσω μ λγα λγια, χωρς ν φθαρ σαφνεια τς ξηγσεως, λγ τς συντομας.

Χριστιανο!!!

Μυθολογετε γρω π τν σωτηρα, γνοντας ατν κα τν λγο, γι τν ποον κσμος χει νγκη σωτηρας κα τελικ σες ο διοι δν γνωρζετε τν Χριστν, ποος εναι Μνος, δι το ποου ποκτομε τν σωτηρα. δο λοιπν μνη διδασκαλα π το προκειμνου, διδασκαλα τς γας κα ρθοδξου Καθολικς κκλησας. Η σωτηρα συνσταται ες τν πιστροφ το νθρπου, στν νωσι μ τν Θεν. Ατ νωσις το χαμνη γι λο τ νθρπινο γνος, λγω της πρτης πτσεως τν προπατρων μας. κτοτε κοιν "μορα" λων τν νθρπων ταν πλεια· εσεβν κα σεβν, δικαων κα δκων.

Συνελφθημεν ν νομαις κα γεννθημεν ν μαρταις, συμφνως μ τν ψαλμωδν· κα Πατριρχης ακβ σον φορ τν αυτν του κα τν γν κα σφρονα υἱὸν του ωσφ λει:

«Καταβσομαι πρς τν υἱόν μου πενθν ες δου» (Γεν. λζ' 35).

Ο νθρωποι, μετ τ πρασμ τους π τς γς, κατβαιναν ες τν δην· χι μνον ο μαρτωλο λλ κμα κα ο δκαιοι τς περιδου τς Παλαις Διαθκης. Ατ ταν δναμις τν καλν ργων τς νθρωπτητος. Ατ ταν ξα τν ρετν τς ξεπεσμνης μας φσεως. Γι ν πανλθη πωλεσθεσα νωσις το νθρπου μ τν Θεν ταν ναγκαα ξαγορ γι τν σωτηρα το νθρπου, πολτρωσις. Η λτρωσις το νθρωπνου γνους δν πετελσθη π γγελο ρχγγελο π κποιο λλο ντερο ν κτιστὸ, κα πομνως περιορισμνο. Η σωτηρα πετελσθη π τν διο τν περιριστον Θεν. Η τιμωρα το δη κα καταδκη το νθρπου καταργθηκε κα ντικαταστθηκε π τν κοσια καταδκη το Χριστο. ,τι ταν δνατο ν κατορθση τ νθρπινο γνος μ λα τ καλ ργα, πο εναι τσο δναμα κα κατβαινε μ ατ στν δη, κατορθθηκε μ να δυναμικ ργο: μ τν πστι στν Κρι μας ησον Χριστν.

Οἱ ουδαοι ρωτοσαν τν Κριον κα Κριος τος παντοσε:

πον ον πρς Ατν· τ ποιμεν να ργαζμεθα τ ργα το Θεο;

πεκρθη ησος κα επεν ατος· τοτό στιν τ ργον το Θεο, να πιστεσητε ες ν πστειλε κενος." (ων. στ΄ 28-29).

Ἕνα, λοιπν, ργον εναι ναγκαο γι τν σωτηρα μας:

Πστις.

Η Πστις εναι ργον.

Μ τν πστιν κα μνον ατν μπορομε ν κατορθσουμε τν νωσι μ τν Θεν δι μσου τν Μυστηρων τς κκλησας, τ ποα μς δωσε Ἰδιος Χριστς. Δν πρχουν θεμλια πο ν στηρζουν τν πστιν σας.

Σφλλετε, ταν λτε, τι θ σωθον ο καλο νθρωποι νμεσα στος λλοθρσκους κα Μωαμεθανούς, διτι ατ σημανει, τι κα ατο θ νωθον μ τν ληθινν Θεν. Σπαταλτε τν χρνον σας συλλογιζομνη, τι μι δα ντθετη π τν δικν σας, εναι καινοτομα, τι εναι κποια σφαλμνη διδασκαλα, πο μλις εσεχρησε μσα στν κκλησα.

χι!

Μι ττοια διδασκαλα διατηροσε πντοτε ληθιν κκλησα κα στν Παλαι κα στν Καιν Διαθκη. Η κκλησα δχετο πντοτε, τι πρχει μνον να μσον πρς σωτηραν:

Λυτρωτς.

πσης, πντοτε δεχταν, τι τ μεγαλτερα ργα τς ξεπεσμνης μας φσεως στ τλος κατεβανουν στν δην κα μνον κε.

Ἐὰν ο δκαιοι, δι τν ποων νεργοσε τ γιον Πνεμα, ο Προφτες κα ο θαυματουργο, ο ποοι πστευαν στν ρχομ το Σωτρος κα πο πθαναν πρν τν λευσν Του, ἐὰν κενοι κατβαιναν στν δη, ττε πς σες θλετε ατο ο λλθρησκοι κα ο Μωαμεθανο, πειδ σς φανονται τσο καλοὶ, ν λβουν τν σωτηραν, χωρς ποτ ν γνωρσουν ν πιστεσουν στν Λυτρωτν;

Πς μπορε κανες ν τος γγυηθ σωτηραν, ποα ποκτται μνον -κα τ παναλαμβνω- μνον μ να τρπον:

Πστι στν Λυτρωτ;



Χριστιανο! Γνωρστε τν Χριστν.

Θυμηθτε τι δν τν κατανοσατε, τι τν πορρπτετε, ταν πιστεετε τι μπορε ν πρξη σωτηρα χωρς Ατν, βασιζμενοι στν χρι κποιου εδους καλν ργων, μ τ ν δχεσθε, τι μπορε ν πρξη σωτηρα χωρς πστι στν Χριστν μας, Τν πορρπτετε κα σως χωρς ν τ θλετε πφτετε στν θανσιμη μαρτα τς βλασφημας.

"Λογιζμεθα ον", λγει πστολος Παλος, στει δικαιοσθαι νθρωπον χωρς ργων νμου ... διακαιοσνη δ Θεο δι πστεως ησο Χριστο ες πντας κα π πντας τος πιστεοντας· ο γρ στι διαστολ· πντες γρ μαρτον κα στερονται τς δξης το Θεο, δικαιομενοι δωρεν τ ατο χριτι δι τς πολυτρσεως τς ν Χριστ ησο..." (Ρωμ. γ' 22).

σες πανττε: πστολος Ἰάκωβος παραγγλλει κα παγορεει, τι τ καλ ργα εναι ναγκαα κα μς διδσκει τι πστις χωρς ργα εναι νεκρ. Κυττξτε πι προσεκτικὰ, τ παραγγλλει γιος Ἰάκωβος. Θ δτε τι παραγγλλει τ ργα τς πστεως, πως λλωστε κα λοι ο θεοι κα μπνευσμνοι συγγραφες τς γας Γραφς κα χι τ ργα τς ξεπεσμνης μας φσεως, τ ποα εναι μισητ πρς τν πστιν.

πστολος παραθτει τν νργεια το Πατριρχου βραμ, να ργο, τ ποο πεκλυπτε τν πστι νς δικαου νδρς. Ατ τ ργο συνστατο στν θυσα το μονογενος του υο στν Θε. Τ ν θυσιση κανες τν υἱόν του δν λογζεται καλ ργο, κατ τν νθρπινη κρσι· εναι μως να καλ ργο, πειδ κπληρνει τν θλησι το Θεο.

ξετστε τν Καιν Διαθκη κα τς γιες Γραφς γενικς κα θ δτε, τι ατς παραγγλλουν τν κπλρωσι τν ντολν το Θεο, κα τι κπλρωσις ατν τν ντολν νομζεται μ μα λξι: ργα.

π τν κπλρωσι ατν τν ντολν πστις ζωοποιεται κα γνεται νεργς. Θ νακαλψετε πσης μσα στς Γραφς τι τ καλ ργα πο προρχονται π τν πεσμνη μας φσι, π συναισθματα, π πθη (τ αμα), π μι συγκεκινημνη καρδα, εναι παγορευμνα, περριμμνα.

Ατὰ, κριβς, εναι τ εδος τν καλν ργων, πο σες πιβραβεετε νμεσα στος λλοθρσκους κα Μωαμεθανούς. Χριν ατν τν ργων, ν κα πρττονται π᾿ ατος πο πορρπτουν τν Χριστν μας, σες εστε διατεθιμνη ν τος γγυηθτε τν σωτηραν.

ληθς προσγγισς σας εναι παρξενη στν κοιν ντληψι.

π πο παρνετε τ δικαωμα ατ ν υοθετσετε να ττοιον νμον;

Ἐὰν εστε χριστιαν, ττε πρπει ν χετε χριστιανικ ντληψι γρω π ατ τ θμα κα χι μαν ντληψι πο τν νειρευτκατε π τ τποτε.

Τ Εαγγλιο μς διδσκει, τι ξ ατας τς πτσεως το δμ νος μας ( λογικ - δινοια) διεστρφη. σο κα ν προικσθηκε π τν φσι πεσμνος μας νος, σο κα ν φωτστηκε π τν μθησι, δν παει ν παραμνη σ μι πεσμνη κατστασι κα σφλλει. Πρπει κανες ν τν πορρψη κα ν παραδση τν αυτν του στν καθοδγησι τς Πστεως. Δι μσου ατς τς καθοδηγσεως κα μ ξιλογη προσπθεια πρς τν εσβεια, στν κατλληλο χρνο Θες γγυται στος πιστος δολους του ληθιν κα πνευματικ νο. Μνον ατς ληθινς νος πρπει ν ναγνωρζεται ς γις. Ατς νος γεννημνος π τν Πστι εναι -πρ νος-, πως τν περιγρφει γιος πστολος Παλος στν πιστολν του πρς βραους. Τ θεμλιο τς πνευματικς συνσεως εναι Θες κα στηριγμνη σ᾿ ατν τν σταθερ πτρα δν κλονζεται οτε πλανται.

Η συνχεια ατο το θαυμασου κειμνου θ δημοσιευθ στ πμενο τεχος, που κα θ καταδειχθῆ, τι ἐὰν κποιος ποστηρζη, τι θ σωθον ο διφοροι πιστοι, λλθρησκοι κα ο αρετικο, ατ σοδυναμε μ βλασφημα στ Πνεμα τ γιον, διτι:

α) κατελγχει ματααν κα χρεαστον τν λην οκονομαν τς νσαρκσεως το Κυρου μας ησο Χριστο,

β) προσβλλει μ αθδεια λους τος γους Πατρας, ο ποοι ν γίῳ Πνεματι συνγραψαν τος ερος Καννες τν γων Οκουμενικν Συνδων, ο ποοι ποκαλον τος διαφρους αρετικος λετρες, λκους, ψυχολθρους, κλπτας, σεβες, δυσεβες, προδτες, φεις κλπ. κα τν αρεσ τους κα τν πικοινωνα μ ατος αἰώνια πλεια,

γ) περυψνει ωσφορικς τν νθρωπο, τι μπορε τχα ν πετχη τὴν σωτηρα του μ τς δικς του δυνμεις, σμφωνα μ τν προτεσταντικ νθρωποκεντρισμ, πργμα πο σοδυναμε μ ρνησι κα πρριψι το Θεο. Κατ τν γιο γντιο, λλ κα λους τος ρθοδξους Πατρες τς κκλησας μας " αρεσις εναι θανσιμος μαρτα κα νθρωπος μολυσμνος μ τν τρομερ ρρστια τς αρσεως εναι πνευματικ νεκρς, ξνος πρς τν Θεα Χρι κα σωτηρα, σ κοινωνα μ τν διβολο κα τν λθρια συνοδεα του. Αρεσις εναι μαρτα το νος. Αἳρεσις εναι πι πολ δαιμονικ παρ νθρπινη μαρτα· εναι κρη το διαβλου, κληρονομα του, σβει του, σχεδν εδωλολατρεα."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου