Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Ἀναγνώριση καί ἀπό τήν Πολιτεία τῆς Κανονικῆς Ἀποστολικῆς διαδοχῆς τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων


Ἰνστιτοῦτο Ἀστικοῦ καί Εὐρωπαϊκοῦ Δικαίου
Διευθυντής: Νικόλαος Δημαρᾶς Δρ.Ν. Ἒκτ. καθ. τοῦ Ἀστικοῦ, τοῦ Ἐμπορικοῦ καί τοῦ Ἐργατικοῦ Δικαίου 
Πάτρα - Ἑλλάς, Μηδείας 9, 26332
Patra-Hellas
Τηλ. Τηλεομ. - (Tel. u. Fax): 2610-334086 26340-31805
κιν. (mob.Tel.): 6946210872
e-mail: dikaio@otenet.gr
website: users.otenet.gr/~dikaio
dikaio-dikaio.blogspot.com

Πάτρα, 15.01.2013

Γνωμοδότηση

γιά τό Νομικό καθεστώς καί τήν ἀναγνώριση 
ἀπό τήν Πολιτεία
καί τήν Ἑλληνική Δικαιοσύνη τῶν Παλαιοημερολογιτῶν
(Ἐκκλησίας ΓΟΧ Ἑλλάδος)

Ι. Στήν συνεδρία τῆς Βουλῆς στίς 22.01.1931 ὁ τότε πρωθυπουργός τῆς Ἑλλάδος Ἐλευθέριος Βενιζέλος τόνισε μέ ἒμφαση τά ἑξῆς:
"... Ἡ Κυβέρνησις δέν ἒχει κανένα λόγο νά ἐπεμβαίνῃ, ὃπως ἀπαγορεύει εἰς τούς θέλοντας νά ἀκολουθοῦν τό παλαιόν Ἡμερολόγιον τήν ἐκτέλεσιν συμφώνως μέ αὐτό τῶν θρησκευτικῶν αὐτῶν καθηκόντων. Ἡ φυσική, λοιπόν, διέξοδος εἶναι νά κάμουν αὐτοί μίαν ἰδικήν των Ἐκκλησίαν, τήν Ἐκκλησίαν τῶν Παλαιοημερολογιτῶν. Καί τούς εἶπον. Ἂν δέν τήν κάματε, νά συνέλθετε, καθ' ὃ ἒχετε δικαίωμα ἐκ τοῦ Συντάγματος, αὐτοῦ τοῦ ὁποίου κατάχρησιν κάνουν οἱ δημόσιοι ὑπάλληλοι, νά συνεταιρισθῆτε καί νά κάμετε τήν Ἐκκλησίαν τῶν Παλαιοημερολογιτῶν, νά κανονίσετε τά τῆς ἐκλογῆς τῶν ἱερέων σας καί τῶν ἐπισκόπων σας ἀκόμη, διότι δέν εἶναι οὒτε αἱρετικοί, οὒτε σχισματικοί οἱ ἐπιμένοντες εἰς τό παλαιόν ἡμερολόγιον. Νά εἶσθε βέβαιοι ὃτι ἡ Κυβέρνησις ἐμπνεομένη ἀπό τάς ἀρχάς τῆς ἀνεξιθρησκείας καί τῆς πλήρους ἐλευθερίας τῆς συνειδήσεως, θά σᾶς βοηθήσῃ μέ κάθε τρόπον..."

Αὐτό τό ὁποῖο θεώρησε ὡς αὐτονόητο ὁ μεγάλος Ἕλληνας πολιτικός, στή συνέχεια ἐπιβεβαίωσε ἡ Πολιτεία μέ εἰδική δήλωση πού περιελήφθη στό Σύνταγμα τοῦ 1975, διά γνωμοδοτήσεων τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους καί μέ Ὑπουργικές ἀποφάσεις, ἀλλά καί σταθερά ἡ Δικαιοσύνη μέ πάγια Νομολογία τῶν δικαστηρίων ὃλων τῶν βαθμῶν καί ἰδιαίτερα τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας καί τοῦ Ἀρείου Πάγου:
Βλ. ἀποφάσεις 378 καί 379 τοῦ 1980 τοῦ Ἀρείου Πάγου, κατά τίς ὁποῖες οἱ Παλαιοημερολογίτες δέν εἶναι οὒτε σχισματικοί οὒτε αἱρετικοί.
Βλ. καί τίς πρόσφατες ἀποφάσεις 494/1997 καί 495/1997 τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας.
Βλ. καί Γνωμοδότηση τῆς Ὁλομέλειας τοῦ Νομικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους, 304/1977, καί 794/1986.
Καταλυτικές εἶναι ἐπί τοῦ θέματος καί οἱ ἀποφάσεις 4801/1937 Τριμελοῦς Πλημ/δικείου Ἀθηνῶν, 4799/1938 καί 2176/1939 Μονομελοῦς Πλημ/δικείου Θεσσαλονίκης, 2016/1939 Πλημ/δικείου Λαμίας, 468/1940 Τριμελοῦς Πλημ/δικείου Ἡρακλείου, 100/1946 Ἐφετείου Κρήτης, 529/1947 Πλημ/δικείου Καβάλας, 1704/1947 Πλημ/δικείου Χαλκίδος, 1056/1948 Τριμελοῦς Πλημ/δικείου Θεσσαλονίκης, 1344/1964 Βούλευμα Συμβουλίου Πλημ/δικείου Πειραιῶς, 1209/1972 Μονομελοῦς Πλημ/δικείου Πειραιῶς, 230/1973 Τριμελοῦς Ἐφετείου Θράκης, 1554, 1974 Τριμελοῦς Πλημ/δικείου Δράμας, 713/1983 Μονομελοῦς Πλημ/δικείου Χίου, 146/1990 Τριμελοῦς Πλημ/δικείου Δράμας, 2538/1990 Πλημ/δικείου Θηβῶν.

ΙΙ. Εἰδική δήλωση περιελήφθη στό Σύνταγμα τοῦ 1975, σύμφωνα μέ τήν ὁποία οἱ Γνήσιοι Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί Παλαιοημερολογῖται δύνανται νά τελοῦν ἀκωλύτως τά λατρευτικά τους καθήκοντα.
Οἱ Παλαιοημερολογίτες:

Ἀναγνωρίζονται ἀπό τό Κράτος ὡς Ὀρθόδοξοι Κληρικοί, Ἀπόφαση 30.09.1985 Ὑπουργείου Ὑγείας Πρόνοιας καί Κοινωνικῶν Ἀσφαλίσεων.

Τελοῦν ἀνεμπόδιστα ὃλες τίς Ὀρθόδοξες ἱεροπραξίες σέ ἰδιαίτερους Ναούς, οἱ ὁποῖοι λειτουργοῦν ἢ ἀνεγείρονται μέ κανονική κρατική ἂδεια, κατά τίς ἐγκυκλίους Χ.Ο.Π. 137/15.10.81 καί 91/01.06.82.

Τά τελούμενα ἀπό αὐτούς μυστήρια, (Βαπτίσεις, Γάμοι), ἀναγνωρίζονται ἀπό τήν Ἑλληνική Δικαιοσύνη, βλ. Γνωμοδότηση Εἰσαγγελέως Ἀρείου Πάγου, Ἂγγελου Μπουρόπουλου, 1/71 τοῦ 1947, Θεμις ΝΗ΄, σελ. 70-71 καί ἀπόφαση Πολυμελοῦς Πλημ/δικείου Πειραιῶς 1513.
Σύμφωνα μέ σχετικά πρόσφατη ἀπόφαση 613/02.04.1996 τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τά Μυστήρια τῶν ὀρθοδόξων τοῦ Πατρίου Ἑορτολογίου καταχωροῦνται καί στά Ληξιαρχικά Βιβλία τῶν Ἑλληνικῶν Προξενείων τοῦ Ἐξωτερικοῦ.
Βλ. καί τήν ἀπόφαση τῆς Ὁλομελείας τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας 1444/1991 καί τήν πρόσφατη γνωμοδότηση τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Ἀρείου Πάγου 2/2005.

Ἡ Ἀποστολικὴ διαδοχὴ τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν μέ ἐπίσημα ἔγγραφα

  • Μετὰ τὴν ἀθεϊστικὴν Ἐπανάστασιν τοῦ 1917 εἰς τήν Ρωσίαν ἕνα πολύ μεγάλο τμῆμα τῆς Ρωσικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐξῆλθεν τῆς χώρας καὶ διεσπάρη εἰς ὅλας σχεδὸν τὰς ἡπείρους τῆς ὑφηλίου, ὀργανωθὲν, Πατριαρχικαῖς εὐλογίαις τοῦ Ἁγίου Πατριάρχου Τύχωνος, ὡς Ἀνεξάρτητος Ἐκκλησιατικὴ Δικαιοδοσία μετὰ Συνόδου Ἱεραρχίας, Κλήρου, Μοναχισμοῦ καὶ πολυπληθοῦς ποιμνίου.
Ἡ οὕτως ἀποκληθεῖσα «Ρωσικὴ Ὀρδόδοξος Ἐκκλησία τῆς Διασπορᾶς» ἀπετέλει ἀνέκαθεν μίαν μαρτυρίαν Ὀρθοδοξίας καὶ Ὀρθοπραξίας, ἰδίως διὰ πολλῶν ἁγίων Ἀρχιερέων Αὐτῆς καὶ ἑτέρων ἐπιφανῶν μελῶν Της. Ὑπεστήριζε δὲ ἐνθέρμως τὸ Πάτριον Ἐκκλησιαστικὸν Ἡμερολόγιον καὶ ἀντετάχθη εἰς τὰς καινοτομίας ἐν τῇ Ὀρθοδόξῳ Ἐκκλησίᾳ κατὰ τὸν 20ο αἰῶνα, ὡς καὶ εἰς τὴν αἵρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὴν ὁποίαν καὶ κατεδίκασεν Συνοδικῶς ἐν ἔτει 1983, ἐπὶ Πρωθιεραρχίας τοῦ ἁγιωτάτου Ὁμολογητοῦ Ἱεράρχου μακαριστοῦ Μητροπολίτου Φιλαρέτου († 1985)

Ἐκ τῆς Ἐκκλησίας ταύτης τῶν Ρώσων τῆς Διασπορᾶς, οἵτινες ἀπετέλεσαν τήν γνησίαν συνέχειαν τῆς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου τῆς Μόσχας1, κατὰ τὰ ἔτη 1960 καὶ 1962, ἔλαβε τὰς ἐπισκοπικάς χειροτονίας ἡ Ὀθόδοξος Ἐκκλησία τῶν ἐν Ἑλλάδι Ἀντιοικουμενιστῶν Ὀρθοδόξων, τῶν ἀκολουθούντων τὸ Πάτριον Ἐκκλησιατικὸν Ἡμερολόγιον.


ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΩΝ 
Γ.Ο.Χ ΕΛΛΑΔΟΣ

 Παραθέτουμε τὰ ἐπίσημα ἔγγραφα περὶ τῶν χειροτονιῶν τῆς Ἱερᾶς συνόδου τῶν ἀκολουθούντων τὸ Πάτριον (Ἰουλιανὸν) Ἑορτολόγιον ἐν Ἑλλάδι, διὰ τοὺς ἀμφιβάλλοντας περὶ τῆς κανονικότητος αὐτῶν ἤ ἀμφιβάλλοντας διὰ τὴν τέλεσιν καὶ ἀναγνώρισιν τούτων.

Ἡ ἐορτολογικὴ καινοτομία τοῦ 1924 ἐπεδίωξεν, ὅπως ἐπιβληθῇ διὰ πολιτικῶν καὶ ἐκκλησιαστικῶν μέσων. Διὸ διέβαλεν τοὺς Ὀρθοδόξους κατ’ αὐτῆς Ἱεράρχας καὶ ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀγωνιζομένους καὶ δὴ τοὺς ἀποτειχισμένους ἐκ τῶν καινοτόμων, ὡς δῆθεν "ἐκτὸς ἐκκλησίας" καὶ ἐστερημένους τῆς θείας χάριτος καὶ ἰσχυρῶν μυστηρίων.

Τὰ μυστήρια θεωροῦνται ἄκυρα καὶ ἀνύπαρκτα καὶ ἀνυπόστατα, ὅταν ὁ τελῶν αὐτὰ ἔχει ὑποστεῖ τὸ μέγα ἀνάθεμα. Τοιοῦτοι ἀναθεματισμένοι εἶναι οἱ Παπικοὶ καὶ τὸ ἀποβλάστημα αὐτῶν οἱ Προτεστάντες. Διὸ τὰ μυστήρια αὐτῶν εἶναι ἄκυρα, ἀνύπαρκτα καὶ ἀνυπόστατα. Ἡ χάρις τῆς ἱερωσύνης ἐκλείπει ἐπίσης, ὅταν ἑνώνεται ἱερεύς ἤ ἀρχιερεύς μετά ἤδη καταδικασθέντων καί ἀναθεματισθέντων αἱρετικῶν κατά τούς α΄ καί β΄ Ἱερούς Κανόνες τῆς Γ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΟΣ ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΑΡΧΙΕΡΕΩΝ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (Ρ.Ο.Ε.Δ.)
ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΑΣΤΙΑΝΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ
( ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΟΥ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΥ )